η μέρα που σε πλήγωσα

Γύρισα σπίτι με ένα κόμπο στο στομάχι. Τα πόδια μου δε με κρατούσαν πια. Ήξερα ότι ήμουν ένοχη, ήξερα τι σου είχα κάνει. Έχασες τη γη κάτω από τα πόδια σου, και εγώ κοιτούσα τον εαυτό μου στον καθρέφτη βρίζοντας από μέσα μου το ανέκφραστο πρόσωπο που έβλεπα. Τι διάολο σκεφτόμουν;
Πώς κατέντησα έτσι;
Η μέρα δεν περνούσε με τίποτα. Δεν περνάει με τίποτα.
Άνοιξα τον υπολογιστή δήθεν πεπεισμένη ότι θα μελετήσω. Ανοιχτή η συνομιλία μας σε δίπλα παράθυρο , για να μην αργήσω πάνω από 3 sec να σου απαντήσω σε περίπτωση που στείλεις.
Στέλνεις, με βρίζεις.
Βρίζω τον εαυτό μου από μέσα μου.
Τα λέω σε φίλους και με βρίζουν κι αυτοί.
Τι ηλίθια.

Το αγαπημένο μου φαγητό βρίσκεται στην κατσαρόλα. Βάζω μισό πιάτο. Το τρώω, το βγάζω. Τρώω καλύτερα μια μπουκια ψωμί. Τη βγάζω αργότερα και αυτή. Το σώμα μου αυτοτιμωρείται, και καλά κάνει.

Μπήκα για μπάνιο πριν λίγο, ενώ μουρμούριζα τραγούδια των radiohead. Πού να ξερες. Τι μαλακισμένη που είμαι που δε σου είπα ποτέ.
Ανοίγω τη βρύση στο παγωμένο. Κάθομαι στη μπανιέρα και κλαίω με λυγμούς, τι κλισέ.
Απότομα το βάζω στο καυτό. Κάθομαι από κάτω ακίνητη ενώ νιώθω το μυαλό μου να λιώνει. Κλείνω τα μάτια και βάζω το κεφάλι μου στα γόνατα μου. Κάτι ασυνήθιστο συμβαίνει. Ανοίγω τα μάτια μου και όλα είναι κόκκινα.
Το αίμα βγαινει σαν μικρό ρυάκι από τη μύτη μου, αυτό πρώτη φορά συμβαίνει. Το αφήνω να τρέχει λίγο, για το αρτιστικ της υπόθεσης και έπειτα επεμβαίνω όπως έχω μάθει στις πρώτες βοήθειες.

Έτριψα το σώμα μου τόσο πολύ με το σφουγγάρι, λες και έτσι θα φύγει η βρώμα από πάνω μου. Δε θα φύγει, το ξέρω.

Γαμώ την τύχη μου.

Είναι πιο εύκολο να ξεπεράσω καταστάσεις που με πλήγωσες, παρά καταστάσεις που σε πλήγωσα εγώ.

Τι κάνω;

Σε χρειάζομαι.

Είναι αργά (;)

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κοίταξε να μαζέψεις τα κομμάτια σου

Hello darkness my old friend