Κοίταξε να μαζέψεις τα κομμάτια σου


Δες ό,τι καλό σου συμβαίνει και σβήσε τα άσχημα.
Το ξέρω, είναι δύσκολο, αλλά μπορείς να το κάνεις.
Είναι ο μόνος τρόπος να επιβιώσεις.
Κι όσο δυσκολεύεσαι να σβήσεις τα άσχημα, κι όσο νομίζεις πως πληθαίνουν, τόσο πιο πολύ αναζητάς και αγαπάς τα όμορφα, αυτές τις μικρές στιγμές που σε κάνουν ευτυχισμένο.

Αγάπα τους γύρω σου, που είναι στο πλευρό σου.
Το ξέρω, κανείς δεν σε καταλαβαίνει απόλυτα, ακόμη και να σε λατρεύει με όλο το είναι της ύπαρξής του, αλλά εκτίμησε το ότι προσπαθεί.
Συγχώρησε τα ελαττώματα, κανείς δεν είναι τέλειος.
Κι όσο αγαπάς τους ανθρώπους, τόσο σ'αγαπούν και αυτοί, κι όσο τους ανακαλύπτεις, τόσο σε μαθαίνουν και αυτοί, κι όση υπομονή έχεις μαζί τους, τόσο περισσότερο θα υπομένουν και αυτοί τα νεύρα σου, τις άσχημές σου μέρες, τις φορές που παραφέρεσαι και που δεν τους καταλαβαίνεις.


Δεν θα είσαι κάθε μέρα καλά, το ξέρω. Εκτός αν μείνεις μόνος σου πάνω σε κάποιο βουνό και γουστάρεις ζωή φτωχού-και-μόνου καουμπόι.
Δεν θα είσαι κάθε μέρα καλά, γιατί το να κρατάς μια φιλία, μια σχέση, μια οικογένεια, δεν είναι πολύ απλό.
Βασικά, δεν είναι καθόλου απλό. Προσπαθείς να μην απογοητεύεις κανέναν σε καθημερινή βάση. Και κάποια στιγμή κουράζεσαι. Όχι γιατί βαρέθηκες, αλλά γιατί νομίζεις ότι οι δέκτες αυτής σου της προσπάθειας, απαξιούν και δεν εκτιμούν καθόλου αυτό που κάνεις. Γιατί νομίζεις πως εν τέλει τους απογοητεύεις όλους και σε απογοητεύουν και αυτοί. Σκέψου όμως, έχουν και αυτοί να κρατήσουν δικούς τους δεσμούς. Κουράζονται και αυτοί. Παρ'όλο που εσύ μπορεί να τους βλέπεις πάντα χαμογελαστούς. Παρ'όλο που τους θεωρείς ηλίθιους επειδή προσπαθούν να σε κάνουν να γελάσεις. Παρ'όλο που κάποιες στιγμές δεν τους αντέχεις γιατί νομίζεις πως δεν σε καταλαβαίνουν, Κουράζονται και αυτοί. Απλά αυτοί γυρνάνε στο σπίτι αργά, και βγάζουν τη κούραση ξαπλωμένοι, κοιτόντας το ταβάνι και μουσκεύοντας με δάκρυα το μαξιλάρι. Και η κάθε φορά που εσύ τους θεώρησες ηλίθιους ή δεν τους άντεχες ή δυσανασχέτησες όταν προσπαθούσαν να σε εμψυχώσουν, επιστρέφει κάτι τέτοια βράδυα στο μυαλό τους, και τους κάνει να αισθάνονται ακόμα πιο κουρασμένοι, ακόμα πιο λίγοι.


Κοίτα λίγο και τον πόνο του άλλου, τις αποτυχημένες του προσπάθειες που τον καταρρακώνουν, τις καταστάσεις που πρέπει να αντιμετωπίσει. Παρατήρησέ τον και αν νοιάζεσαι, κοίταξε να μαζέψεις τα κομμάτια σου για να τον βοηθήσεις να μαζέψει και αυτός τα δικά του.
Γιατί και αυτός αυτό θα έκανε. Γιατί πέρα από τις χαρές και τις επιτυχίες, οι φίλοι και οι σύντροφοι είναι δίπλα μας για τις μαύρες εκείνες μέρες που ακούμε Jeff Buckley και κλαίμε σιωπηλά στο δωμάτιό μας. Γιατί αν έχεις πέσει και μπορείς να σηκωθείς, σήκω και δώσε το χέρι σου στο φίλο σου που μπορεί να είναι ανίκανος να ορθοποδήσει, ακόμη κι αν δεν το δείχνει. Σήκω και δώσε το χέρι σου, γιατί δεν είναι όλοι δυνατοί όπως εσύ. Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που αυτοκτονούν, που πέφτουν στα ναρκωτικά, που χάνουν τις ελπίδες τους για τη ζωή όταν δεν μπορούν να σηκωθούν και δεν προσπαθεί κανείς να τους σηκώσει. Γιατί αν βοηθήσεις, δεν θα μείνεις ΠΟΤΕ μόνος σου, και όταν δεν θα μπορείς να σηκωθείς εσύ, όσοι βοήθησες θα προσφερθούν να σε σηκώσουν.   

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Hello darkness my old friend

η μέρα που σε πλήγωσα