Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Σεπτέμβριος, 2012

θέλω.

Εικόνα
Και έτσι όπως περνάει ο καιρός, και έτσι όπως περνούν τα χρόνια, όλο και πιο πίσω αφήνουμε... εμάς.
Και όσο οι απαιτήσεις πληθαίνουν, τόσο το τι θέλουμε σκονίζεται σε ένα ετοιμόρροπο ράφι στο πίσω μέρος του μυαλού μας...

Σε μια καθημερινότητα γεμάτη αγγαρείες και υποχρεώσεις, φροντίστε να βρίσκετε έστω ένα πράγμα που σας αρέσει.
Και έτσι και το βρείτε, μην χάνετε ευκαιρία.
Κάθε που έχετε ελεύθερο χρόνο, αφιερώστε τον εκεί που του αξίζει. ΣΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΕΤΕ ΕΣΕΙΣ.

Γιατί όσο και να πρέπει να δουλέψεις ή να διαβάσεις, αν δεν κάνεις κάτι που θελεις, και κατά συνέπεια, δεν είσαι καλά ψυχολογικά, πέφτει η αποδοτικότητα σου και η όρεξη σου...



Γιατί πνίγεται το "θέλω" σε μια θάλασσα των "πρέπει" και χάνουμε το νόημα.

Γιατί όσα λεφτά και να βγάλεις από τη δουλειά σου, και σε όσες σχολές και αν μπορείς να μπεις μετά τις Πανελλαδικές, αν δεν είσαι καλά φίλε μου, ΤΟ ΕΧΑΣΕΣ ΤΟ ΝΟΗΜΑ.




Να δίνεσαι.

Τώρα τελευταία ακούω πολύ το "να προσέχεις", το "κράτα πάντα μια πισινή", το "μη δοθείς τελείως". Ίσως και να το έχω πει κιόλας.
Αλλά το παίρνω πίσω.
Μην σε κρατάνε πίσω οι φόβοι σου! Μη κρατάς μια πισινή! ΝΑ ΔΙΝΕΣΑΙ!

Η ζωή μας είναι μια παράσταση χωρίς πρόβα, ή καλύτερα, μια πρόβα χωρίς παράσταση.
Κάθε τι συμβαίνει μια και μόνο φορά.
Ποτέ δεν μπορείς να αγαπήσεις τον ίδιο ακριβώς άνθρωπο. Κάτι πάνω του θα έχει αλλάξει.
Ποτέ δεν μπορείς να πληγωθείς με τον ίδιο τρόπο. Κάτι μέσα σου θα έχει αλλάξει.
Ποτέ η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται αυτούσια. Κάποιο γεγονός θα έχει αλλάξει.
Ποτέ δεν καλείσαι να πάρεις την ίδια απόφαση. ΠΟΤΕ. Οι καταστάσεις και οι άνθρωποι θα έχουν αλλάξει.

Τότε ποια είναι η ουσία του να μην δίνεσαι?
Αφού πάντα παίρνεις τη σωστή απόφαση, μέχρι να αποδειχθεί το αντίθετο.
Αν δεν δοθείς ολοκληρωτικά, θα πει πως ποτέ δεν πίστευες ότι η απόφαση που πήρες είναι η σωστή.

Κι αν δεν δοθείς και όντως η απόφαση που έχεις πάρει είναι η σωστή?
Θα μπορού…

This could be paradise

"This could be para-para-paradise, para-para-paradise"

Και ποια είμαι εγώ που θα αντιπαρατεθώ στους Coldplay?

Λοιπόν αγαπητε αναγνώστη, ένα σου λέω: ΕΙΣΑΙ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ.
Και ρωτάς γιατί?
Ρωτάω: γιατί όχι?

Τι χρειάζεσαι για να βρίσκεσαι στον δικό σου παράδεισο λοιπόν?

Τι χρειάζεσαι παραπάνω από δυο-τρεις φίλους να σε συνοδεύουν σε ό,τι απόφαση και να πάρεις?
Τι χρειάζεσαι παραπάνω από δυο χείλη να σε φιλούν, δυο χέρια να σε αγκαλιάζουν?
Τι χρειάζεσαι παραπάνω από τους συμμαθητές σου που σε κάνουν να γελάς όταν βαριέσαι?
Τι χρειάζεσαι παραπάνω από symphonic metal να παίζει από τα ηχεία του pc σου? 
Τι χρειάζεσαι παραπάνω από ένα καλό βιβλίο επιστημονικής φαντασίας?

Τι χρειάζεσαι παραπάνω από αυτά που έχεις ήδη?


Κοίταξε γύρω σου, και φρόντισε να εκτιμήσεις κάθε τι που σου φέρνει η ζωή, εξάλλου, η ευτυχία δεν κρύβεται στα μεγάλα πράγματα, αλλά στα μικρά και καθημέρινά, που μένουν χαραγμένα στη μνήμη μας και ζωγραφίζουν ένα ηλίθιο χαμόγελο στο πρόσωπό μας λίγο πριν κοιμηθούμε...



            …